وبلاگ گروهی دودردو

خواجه شمس الدین محمد شیرازی معروف به حافظ و ملقب به لسان الغیب در سال ۷۲۶ ه.ق (۱۳۲۴a.c ) در شیراز به دنیا آمد. در دوران کودکیش قرآن را از حفظ کرد که میتوانست در ۱۴ روایت آن را از حفظ بخواند. وی پدرش را که تاجر بود در کودکی از دست داد وی بسیار مقروض بود پس حافظ مجبور به کار کردن شد. ابتدا در پارچه فروشی مشغول به کار بوده و بعدا در نانوایی. ابن یمین ء خواجوی کرمانی و عبید زاکانی از هم عصران وی بودند. کتاب وی شامل ۶۰۰۰ بیت می باشد.

وی در سال ۷۹۱ ه.ق به ملکوت اعلی پیوست . گویند روزی در راه با دختری روبرو می شود که یک دل نه صد دل عاشق وی شده شاخ نبات. همانی که همه در هنگام فال گرفتن او را واسطه می کنند. کتاب وی اینقدر نزد ایرانیان محبوب است که همه ایرانیان در کنار کتاب مذهبی شان حتما کتاب حافظی هم دارند. مقبره حافظ در باغ مصلی قدیم و در حافظیه کنونی قرار گرفته . ۶۵ سال بعد از فوتش در زمان حکمرانی ابوالقاسم گورکانی ء شمس الدین محمد یغمایی بنایی بر روی قبر حافظ ساخت.

در سال ۱۱۸۸ ه.ق در زمان کریمخان زند بنای اساسی ساخته شد و به دستور وی سنگ قبر مرمر جایگزین سنگ قبر اولیه شد که همین سنگ فبر کنونی است . به خط حاج آقاسی بیگ افشار آذربایجانی دو غزل از حافظ به خط نستعلیق بر روی آن سنگ حجاری شد. بارها این مکان تعمیر شده یکی در سال ۱۳۱۷ ه-ق بوده که فردی زرتشتی از یزد به شیراز آمده تفالی به حافظ میزند شعری میآید بسیار زِبا که او تصمیم به تعمیر آرامگاه میگیرد اما اندکی بعد مرحوم سید علی اکبر فال اسیری به آرامگاه آمده تمام داربست ها را ویریزد که برخورد یکی از آنها به سنگ باعث ترک خوردن سنگ میشود و بعد هم با عصایش به سنگ زده میگوید: شیخ میخواستند نجست کنند نگذاشتم …

اما تعمیر اساسی در۱۳۱۴ دوره پهلوی زمانی که آقای حکمت وزیر فرهنگ بودند صورت میگیرد که طرح و نقشه از آندره گدار بوده و آرامگاه به صورت کنونی در می آید. گنبد بالای قبر به صورت کلاه درویشان ساخته شده دیواره درونی کاشی کاری و دیواره بیرونی مس است چون مس به مرور زمان سبز میشود این پوشش انتخاب شده که مانند کلاه سبز درویشان شود اما به خاطر آب و هوای شیراز سیاه شده… سالنی که در دوره زندیه ۴ ستون داشته و اکنون ۲۰ ستون دارد حیاط شمالی (ورودی) و حیاط جنوبی (مقبره) را از هم جدا میکند. در کنار مقبره قبر اشخاص مهمی وجود دارد که اخیرا استاد پورشهبازی را نیز در آنجا دفن کردند. روز ۲۱ مهر روز سالروز حافظ نامگذاری شد.