یکی از کنجکاویهای ما این بوده که بدونیم دیگران در مورد ما چه فکری می کنند و چه قضاوتی دارند. این کنجکاوی، موقعی که بخوایم بدونیم بعد از مرگمون چه چیزی درباره ما گفته میشه تبدیل به آرزو میشه. شاید این آرزو هیچوقت برای ما برآورده نشه ولی می تونیم این آرزو رو برای دیگران برآورده کنیم. فرض کنیم که عزیزترینمون فوت کرده، بعد از مرگش در باره اش چه میگیم؟ چه قضاوتی درباره اش می کنیم؟! چه بهتر که تا زنده اس این برداشتمونو تقدیمش کنیم!
موضوع بهمن ماه وبلاگ دودردو در همین مورده، ولی محدود شده به وبلاگنویسان! مخاطب شما عزیزترین دوست وبلاگنویس شماست! شجاعت و جسارت می خواد! نه؟! این گوی و این میدان!
